|
شماره اول سال اول ماه ثور 1387 |
|
فرزند با استعداد و تیز هوش را بشناسید
بر اساس نظر داکتر "تیومین جین" روانشناس کلینک کوالالامپور فرزندان با استعداد وسرآمد همشه استعداد شان را به صورت مشهود و واضح بروز نمی دهند و اگر این استعداد ها شناخته نشوند، پیامد های بسیار جدی در بر خواهد داشت. وی می گوید: فرزندان که به توانایی های فوق العاده آن ها اهمیت داده نمی شود، ممکن است در مکتب سرخورده و در مانده شده از دوستان خود، بیزار وگریزان شوند، چرا که علایق آن ها در یک سطح و به یک میزان نیست. حتا ممکن است این توجیه منجر به ترک تحصیل آن ها شود در این قسمت به چند علامت که با آن ها می توانید فرزندان با استعداد خود را به راحتی شناسایی کنید؛ اشاره می کنیم: 1) داشتن علایق غیر عادی: پسر یا دختر شما ادبیات مربوط قرون وسطی را مطالعه می کند، در حالی که فرزندان هم سن وسال آن علاقه زیاد به خواندن داستان دارد. یا این که او مهارت بسیار بالای در برخی علایق معمولی و عادی مثل بازی های ویدیویی دارد؛ یا حتا خودش به راحتی می تواند این نمونه کار ها را طراحی کند. 2) سوال های مشکل وعجیب: پرسیدن برای کودکان امر عادی است. اما در مورد آن ها دقت کنید، آیا توانایی خاصی برای پردازش و تجزیه اطلاعات دارد؟ مثلآ نظر خاصی را ابراز می کند تا بر اساس آن سوالاتی بپرسد. برای مثال: آیا فرزند شما وقتی که یک فلم را تماشا می کند بعد از آن در مورد فلم تجزیه وتحلیل می کند یا کاری یکی از شخصیت ها- مثلآ رول اصلی فلم را انتقاد نموده می گوید که خودش اگر به جای او می بود، چه کاری را انجام می داد؟ 3) داشتن مهارت های خاص: برخی از اطفال در موارد خاصی با استعداد هستند، اما در سایر موارد در حد معمولی یا حتا ضعیف عمل می کنند. به عمال و رفتار فرزند تان دقت کنید. آیا اوقات زیادی را صرف فعالیت های خاصی می کند وبه طور دوامدار به آن علاقه نشان می دهد؟ محققان می گویند: اگر فرزند شما از نظر آموزشی با استعداد است شما سعی کنید، برای او برنامه خاصی تهیه و تدارک ببینید، یا در صدد باشید تا به مکاتب خاص آن را مرفی نماید؛ اگر امکان برنامه ریزی بر اساس، برنامه ی فرزند با استعداد، برای آن وجود ندارد، شما می توانید با او طوری رفتار کنید که استعداد و توانایی، او بروز داده شود. در این جا یک نکته بسیار مهمی را به والدین، یاد آور می شویم و آن این که پدران و مادران باید وجود استعداد خاص را با تحقیق در فرزندان خود ثابت کند، اگر والدین بخواهند به زور یک فرزند معمولی و در حد عادی را با برنامه خاص فرزندان با استعداد، تحت فشار قرار بدهند، این امر منجر به شکست، سرخورده گی و نا امیدی آن ها می شود. متأسفانه در کشور ما فرزندان با استعدادی هستند که باید وشاید، استعداد آن ها بروز داده شود نمی شود و در بعضی از خانواده ها فرزندان که دارای استعداد ضعیف هستند، والدین دوست دارند آن ها با استعداد باشند، بنابر این به زور می خواهند استعداد آن ها را بروز دهند، در حالی که استعداد آن ها معمولی و در حد عادی است که این امر، بسا اوقات باعث مکتب گریزی وحتا ترک تحصیل نیز می شود که ما خود شاهد، چنین موارد در کشور هستیم. پس وظیفه ی اصلی والدین در قبال فرزندان با استعداد و سر آمد، در درجه اول شناسایی استعداد ها و توانایی های آن ها و در مرحله بعد، برنامه ریزی بر اساس این خصوصیات است.
خلیل الله گونش محصل دیپارتمنت ترکی دانشگاه کابل |